Uit de 15de editie van het onderzoek Cliëntprofielen komt naar voren dat de Friese jeugdigen in de jeugdbescherming en jeugdreclassering opgroeien in moeilijke omstandigheden en perspectief nodig hebben. Daarbij zorgen oplopende wachtlijsten ervoor dat deze doelgroep met vaak complexe problemen niet altijd passende zorg krijgt.

Jeugd- en Gezinsbescherming (onderdeel van Regiecentrum Bescherming en Veiligheid) schetst elk jaar een beeld van jeugdigen met een jeugdbeschermings- of jeugdreclasseringsmaatregel. Dit jaar betrof het 976 jeugdigen. Er is ook gekeken naar de afgegeven verwijzingen voor jeugdhulp en naar scheidingsproblematiek.

Uit het onderzoek Cliëntprofielen blijkt dat bijna de helft van de gezinnen te maken hebben met scheidingsproblematiek. Dat gaat voor en tijdens de scheiding vaak gepaard met instabiliteit, onveiligheid en escalaties/huiselijk geweld. Na de scheiding ervaart de jeugdige vaak ernstige problemen zoals depressiviteit, uitval op school of verslavingsproblematiek. Er is een tekort aan steun van naasten en daarnaast is er vaak contactverlies met (één van de) ouders of broertjes of zusjes of familie.

De jeugd van tegenwoordig groeit op in een complexe maatschappelijke context, met veel (keuze)vrijheid en weinig zekerheden. Daardoor ervaren jongeren veel druk en is hun blik op de toekomst niet onbevangen. Voor kinderen in de jeugdbescherming zijn de uitdagingen nog groter en om ze richting een positieve toekomst te helpen is goede begeleiding en het inzetten van de juiste zorg essentieel. Bij aanvang van een maatregel zijn vaak al meerdere hulpverleningstrajecten gestagneerd. Deze situaties vragen om een zorgvuldige en brede analyse. Een goede samenwerking in de keten is daarbij essentieel en daar zet de jeugdbescherming zich volop voor in. Passende zorg, in de eigen sociale omgeving en aansluitend op wat nodig is om de veiligheid te herstellen.

Naast ouders, die als opvoeder vaak de belangrijkste relaties zijn in het leven van een kind, zijn familieleden, de school en (sport) clubs belangrijk om te signaleren op o.a. onveiligheid, armoede, langdurige stress en schoolverzuim. Als we ons als maatschappij gezamenlijk verantwoordelijk voelen voor kinderen in de knel, kan vroegsignalering en/of anticiperen op ergere problemen, hen daadwerkelijk helpen.

Lees meer: